Lieve Audittrail collega’s,

Op 11 februari 2019 typte ik mijn ontslagbrief aan Jorrit. Ik schreef hierin dat een droom op mij wacht en ik daardoor geen andere keuze heb dan Audittrail verlaten. En dat is nog steeds zo. En dat is waarom vandaag mijn laatste dag bij dit fijne bedrijf is. Een bitterzoete beslissing – ik zou nog makkelijk een paar jaar met veel plezier hier kunnen blijven werken. Ware het niet dat mijn pad een bochtje de andere kant op neemt.

Afscheid nemen is een ingewikkeld iets. We leren het niet op school en we vermijden het zo veel als mogelijk. We piepen er tussenuit, werken tot het laatste moment veel te hard, gaan met elkaar de kroeg in om het ongemak van afscheid te verdoezelen met bier. Vreemd dat we de meest essentiële dingen niet leren op school. We leren wel om contact te leggen, maar niet om uit elkaar te gaan (en nog één: we leren wel praten, maar niet om echt te luisteren. Dat zou nog eens een hoop oorlogen voorkomen).

Nadat de knoop was doorgehakt om Audittrail te verlaten, besloot ik dat ik bewust afscheid wilde nemen. Niet alleen omdat Audittrail een belangrijk stukje in m’n leven is, maar ook omdat het groter is dan de deur aan de Zijlbaan dicht trekken: dit is een nieuwe stap in mijn leven. Ik heb de afgelopen jaren veel afscheid genomen in mijn leven. Dat was niet altijd eenvoudig – dat ging met horten en storen en veel tranen. Een paar keer in je leven gebeurt het dat je een wond oploopt die nooit helemaal dichtgaat, en als je niet oppast haal je ‘m ineens weer open en stroomt alles wat zo’n pijn deed er weer uit. Ik was daar zo bang voor, dat ik stagneerde. Jorrit en Suzanne hielpen me – misschien niet eens bewust – om de stap toch te nemen.

Zo gaat dat met dromen. Het lijkt zo eenvoudig om te roepen dat je ze waar moet maken. Maar om dat écht te doen, heb je bereid te zijn om (weer) snoeihard met je neus tegen de muur te lopen. Pas wanneer je dat risico volledig omarmt, zul je je neus niet stoten maar zal het universum zich inspannen om je op de juiste plek te krijgen. Eén van de beste grappen van het universum 😊

Wel nu. Waarom dit epistel? Omdat het mij helpt om bewust afscheid te nemen. Maar meer dan dat: omdat ik jullie dankjewel wil zeggen. Ik heb van ieder van jullie in het contact iets mogen leren. En in dat contact mezelf weer net iets meer leren kennen. Zoals tijdens de dinsdagavondsessie op 19 maart al gezegd: onderschat de waarde van contact niet. Daar gebeurt het, daar gebeurt álles.

In de tijd dat ik werkte bij Audittrail, heb ik fouten gemaakt. Ik zal een aantal van jullie gekwetst hebben, onbedoeld voor het hoofd gestoten, onvoldoende bijgestaan of dingen niet afgemaakt hebben. Voor het deel wat tussen ons is misgegaan, neem ik mijn verantwoordelijkheid – en ik laat de verantwoordelijkheid voor het deel dat van jou is, bij jou. Wat ik heb gegeven, heb ik met liefde gegeven. En wat ik van jullie gekregen heb, neem ik met liefde mee naar de toekomst.

Tot slot: ik kan het belang van dromen niet genoeg onderstrepen. Durf het! Durf je hart de vrije loop te laten. Jullie zijn stuk voor stuk superslimme mensen met een top notch stel hersens. Die hersens weten precies hoe ze in een split second 1001 overtuigingen moeten presenteren die jouw droom in de weg staan. Oefen jezelf daarom in dromen, in luisteren naar dat stemmetje dat fluistert in je hart. Maak er contact mee. Daar gebeurt het, daar gebeurt álles.

Dank!
Veel liefs, Corine  

|| Corine van Herk is begeleider in persoonlijke ontwikkeling. Haar missie is om jou de regie over je leven (terug) te laten nemen, zodat je de keuzes kunt maken waarmee jij volledig tot je recht komt. Corine is oprichter van True Blue company. Meer weten? Gratis kennismakingsgesprek? corine@truebluecompany.nl of 06-31014094. ||